Tarot z 1909 roku: najsłynniejsze karty świata

Zimą roku 1909 w Londynie przed pustą kartką papieru stała młoda ilustratorka. Nazywała się Pamela Colman Smith, miała 31 lat i w ciągu kolejnych sześciu miesięcy namalowała coś, co w następnym stuleciu zobaczy ponad 100 milionów ludzi — wszystkie 78 kart talii tarota, która stanie się globalnym standardem.

Za swoją pracę dostała jednorazowe wynagrodzenie zlecone — kilkadziesiąt funtów. Żadnych tantiem. Żadnego udziału w sprzedaży. Zmarła cztery dekady później w zapomnieniu i biedzie, pochowana w nieoznaczonym grobie na południowym zachodzie Anglii.

Jej karty drukuje się dziś w dziesiątkach języków. Stoją za 80% wszystkich rozkładów tarota na świecie — od profesjonalnych tarocistów w Warszawie, przez aplikacje mobilne w Tokio, aż po modele AI takie jak ten, który interpretuje rozkłady tarota na moj-horoskop.pl.

To historia kart, których używasz u nas. I kobiety, która za ich sławę nigdy nie doczekała się uznania.

Tarot nie narodził się jako narzędzie wróżbiarskie. We Włoszech XV wieku służył jako zwykła gra karciana. Najstarsza zachowana talia — tarot Visconti-Sforza z 1440 roku — była luksusowym, ręcznie malowanym przedmiotem dla księcia Mediolanu, porównywalnym z dzisiejszym limitowanym wydaniem artystycznym.

Jeszcze ciekawszy jest tzw. tarot Sola-Busca z 1491 roku — pierwsza kompletna talia 78 kart, która się zachowała, i prawdopodobnie największa inspiracja dla Pameli Colman Smith 400 lat później. Włoski miedziorytnik jako pierwszy zilustrował również małe arkana (zwykłe karty, jak „trzy puchary” czy „pięć mieczy”), co było rewolucyjnym pomysłem, który na kolejne pięć stuleci niemal zaniknął.

Ezoteryczny wymiar tarota przyszedł dopiero w XVIII wieku we Francji. Okultysta Antoine Court de Gébelin w 1781 roku oświadczył — bez jednego dowodu — że tarot pochodzi ze starożytnego Egiptu i zawiera tajemne nauki mistyczne. To nie była prawda, ale mit się przyjął. Tarot z dnia na dzień stał się narzędziem do kontaktu z innymi rzeczywistościami.

W ciągu XIX wieku tarot zadomowił się w środowisku ezoterycznym — zwłaszcza w zakonie Hermetic Order of the Golden Dawn, londyńskim stowarzyszeniu okultystycznym, którego członkami byli tak różnorodni ludzie jak pisarz Bram Stoker (autor Drakuli), poeta W. B. Yeats, czy… pewien konserwatywny uczony nazwiskiem Arthur Edward Waite.

Arthur Edward Waite (1857–1942) był amerykańskim mistykiem mieszkającym w Londynie, członkiem Złotego Brzasku i autorem dwóch tuzinów książek o ezoteryce. Był intelektualistą, nie malarzem. Potrzebował kogoś, kto przełoży jego wizję symbolicznej głębi na obrazy.

Wybrał Pamelę Colman Smith (1878–1951), zwaną „Pixie” — urodzoną w Londynie, wychowaną częściowo na Jamajce, wykształconą w Nowym Jorku, z karaibską wrażliwością na kolory i symbolikę folklorystyczną. Smith była członkinią Golden Dawn, znaną jako ilustratorka plakatów teatralnych i książek, a przede wszystkim — skrajnie niedoceniana.

Zlecenie ukończyła w zaledwie sześć miesięcy 1909 roku. Namalowała wszystkie 78 kart — 22 karty Wielkich Arkanów plus rewolucyjnie zilustrowane 56 kart Małych Arkanów. Wydawca William Rider & Son wydrukował talię pod koniec 1909 roku pod nazwą „The Rider Tarot”. Cena: sześć szylingów.

Przez pierwsze sto lat karty sprzedawano pod nazwą „Rider-Waite” — ilustratorki nikt nie wymieniał. Dopiero w latach 70. XX wieku środowisko tarocistów zaczęło forsować określenie „Rider-Waite-Smith”, by autorstwo Pameli zyskało zasłużoną widoczność. Dziś jej nazwisko jest częścią standardu.

„Co o tym sądzisz — stara krew zabierze wszystko, co masz do namalowania, weźmie twoje serce, nogi i duszę, a ty dostaniesz za to porządny obiad i parę funtów na dokładkę?”
— Pamela Colman Smith w liście do Alfreda Stieglitza o swojej pracy nad tarotem

Do roku 1909 małe arkana w większości talii wyglądały jak karty do gry — po prostu trzy puchary ułożone obok siebie, pięć mieczy w stylizowanym wzorze, dziesięć monet w okręgu. Abstrakcyjne. Bez opowieści. Praktycznie bezużyteczne do interpretacji, jeśli nie miałeś za sobą lat studiów.

Pamela Colman Smith zrobiła coś, co radykalnie zdemokratyzowało tarot: każdą z 56 kart małych arkanów zamieniła w scenę z ludźmi, uczuciem, opowieścią. Nagle nie musiałeś znać symboliki kabalistycznej, by zrozumieć, że piątka pucharów — postać w czarnym płaszczu, która z przygnębieniem patrzy na trzy rozlane puchary i nie zauważa dwóch pozostałych stojących za nią — oznacza „opłakujesz to, co straciłeś, i nie widzisz tego, co ci pozostało”.

To podejście uczyniło tarot przystępnym dla kompletnych początkujących, a zarazem dostatecznie bogatym na całożyciowe studiowanie. Smith wprowadziła do każdej karty tuziny drobnych symboli — gesty rąk, kolory ubrań, kwiaty w tle, zwierzęta, krajobrazy — które do dziś oferują interpretującym wciąż nowe warstwy znaczenia.

Rezultat? RWS stał się podstawą dla ponad 200 kolejnych talii tarota wydanych w XX i XXI wieku. Dziś mówi się o tym „tradycja RWS” — cała rodzina talii (Universal Waite, Mystic Tarot, Radiant Rider-Waite, Pamela Colman Smith Centennial i dziesiątki innych), które bazują na jej strukturze wizualnej i symbolice. To jak z typografią: Pamela zaprojektowała alfabet, z którego potem wszyscy inni składali własne fonty.

Wielkie Arkana przedstawiają 22 archetypy ludzkiego doświadczenia — od niewinności Głupca (0), przez transformację Śmierci (XIII), aż po pełnię Świata (XXI). Gdy w rozkładzie pojawi się karta Wielkich Arkanów, sygnalizuje zasadniczy temat życiowy, a nie codzienny drobiazg.

Słynny autor tarotowy Eden Gray opisał drogę od Głupca do Świata jako „Podróż bohatera” — 22 etapy dojrzewania duszy. Spójrz na Pameli wizję tej podróży:

Zwróć uwagę na drobne detale — biały pies u stóp Głupca (instynkt), zasłona między kolumnami Kapłanki (brama do podświadomości), symbol nieskończoności nad głową Maga (połączenie nieba i ziemi). Każdy detal ma znaczenie. W tradycji RWS żadne pociągnięcie pędzla nie jest przypadkowe.

Wypróbuj dzienne ciągnięcie jednej karty za darmo i zobacz, jak jedna z tych 22 kart może odnosić się wprost do twojej aktualnej sytuacji.

Małe Arkana mają 56 kart podzielonych na cztery kolory, z których każdy odpowiada jednemu żywiołowi i obszarowi życia. Zacznijmy od tego najważniejszego dla większości rozkładów — Pucharów.

Puchary = Woda = Emocje, relacje, miłość, intuicja. Gdy w rozkładzie pojawia się dużo pucharów, tarot pyta cię o uczucia. Co skrywasz w sercu? O kim myślisz? Czego boisz się kochać?

Zauważ płynny ruch od Asa Pucharów (jeden puchar, z którego spływa pięć strumieni wody — czysta, nowa miłość), przez Dziesiątkę Pucharów (rodzina pod tęczą — spełnione szczęście emocjonalne), aż po karty dworskie, które reprezentują różne typy ludzi w twoim życiu — Pazia jako młodego marzyciela, Rycerza jako romantycznego poszukiwacza przygód, Królową jako empatyczną mądrą kobietę i Króla jako dojrzałego emocjonalnie partnera.

Miecze = Powietrze = Myślenie, komunikacja, konflikt, prawda. Miecze to najbardziej dramatyczna seria tarota RWS. Zawierają najwięcej bolesnych obrazów — skrępowana kobieta wśród ośmiu mieczy, postać przebita dziesięcioma mieczami na tle wzburzonych gór, serce przeszyte trzema ostrzami.

Nie znaczy to, że są „złymi” kartami. Miecze po prostu mówią prawdę, nawet gdy boli. Mówią: prawda, do której boisz się przyznać, jest tą, której najbardziej potrzebujesz usłyszeć.

Dziewiątka Mieczy — postać siedząca w łóżku, z głową w dłoniach, za plecami dziewięć mieczy — jest jedną z najbardziej znanych kart spośród wszystkich 78. Przedstawia nocny lęk, obawy i czarne myśli, które o trzeciej nad ranem wyglądają jak apokalipsa. Do dziś jest najczęściej wyszukiwaną kartą na forach tarotowych.

Buławy = Ogień = Kreatywność, działanie, pasja, ambicja. Buławy to energia, która rano wyciąga cię z łóżka. Inspiracja, zapał, odwaga, by coś zacząć. Bez nich leżałbyś i czekał, aż życie samo do ciebie przyjdzie.

Zauważ, że Pamela Colman Smith namalowała buławy jako żywe gałęzie z małymi listkami — a nie jako gładkie drewniane kije. To subtelne przypomnienie: kreatywność jest organiczna, rosnąca, nigdy nie skończona. Dwójka Buław z postacią trzymającą kulę ziemską jest jedną z najbardziej lubianych kart przedsiębiorców i wizjonerów — symbolizuje moment, gdy masz w ręku cały świat możliwości i musisz zdecydować, w którą stronę pójdziesz.

Pentakle = Ziemia = Pieniądze, praca, zdrowie, świat materialny. Pentakle są „przyziemne” w najlepszym znaczeniu tego słowa. Pytają: jak zarabiasz? Masz dach nad głową? Dbasz o ciało? Czy twoje życie jest zrównoważone?

Jedną z najbardziej lubianych kart jest Ósemka Pentakli — rzemieślnik pilnie wykuwa jeden pentakl po drugim, skupiony, cierpliwy. To karta mistrzostwa przez powtarzanie. Nic wielkiego nie dzieje się szybko. Chcesz być ekspertem? Każdego dnia od nowa, krok po kroku. Dziesiątka Pentakli pokazuje natomiast finalną nagrodę — pokoleniowe bogactwo, rodzinę, dziedzictwo.

Pamela Colman Smith i Arthur Waite wprowadzili do kart tuziny symbolicznych smaczków, które nawet po stu latach wciąż odkrywają nowi interpretujący. Oto pięć najciekawszych:

1. Ten sam ogród, inny nastrój. Tło Dziewiątki Pucharów (zadowolenie) i Dziewiątki Mieczy (lęk) wygląda jak jeden i ten sam pokój w innym stanie umysłu. Przeniesienie własnego stanu percepcji zmienia rzeczywistość.
2. Lilie i róże. Mag ma na stole białe lilie (czystość intencji) i czerwone róże (namiętne pragnienie). Udana manifestacja potrzebuje obu — czystości i ognia.
3. Ta sama woda w Gwieździe i Umiarkowaniu. Obie karty pokazują postać z dwoma naczyniami — woda przelewa się między tym, co duchowe, a tym, co materialne. Smith połączyła w ten sposób dwie odległe karty jak dwie strony tej samej monety.
4. Pies i kot w Świecie. W czterech rogach karty Świat znajdziesz anioła, orła, byka i lwa — czterech ewangelistów, cztery żywioły, cztery fazy życia. Całe wielkie arkana wracają w krąg.
5. Tajny podpis Pameli. Praktycznie na każdej karcie jest maleńki monogram „PCS” — niektóre są ukryte w krajobrazie, listowiu, cieniach. Szukanie znaku Pameli stało się wśród kolekcjonerów grą.

Pamela Colman Smith nigdy nie dostała tantiem ze swoich kart. Całe życie próbowała utrzymać się jako ilustratorka i pisarka. Nawróciła się na katolicyzm, przeprowadziła się do Kornwalii, otworzyła pensjonat dla księży — ten zbankrutował. Odziedziczyła niewielki majątek, ale szybko go rozdała przyjaciołom.

Zmarła 18 września 1951 roku w Bude (Kornwalia), w wieku 73 lat, w biedzie, bezdzietna i zapomniana. Jej majątek po śmierci sprzedano na licytacji, by pokryć długi. Pochowano ją w nieoznaczonym grobie, którego dokładne miejsce zaginęło.

W tym samym czasie jej karty sprzedawały się w tysiącach w Stanach Zjednoczonych i Europie. Wydawnictwo U.S. Games Systems nabyło prawa w 1971 roku i przez kolejne 50 lat wydrukowało szacunkowo ponad 100 milionów kopii jej dzieła.

Dopiero w 2009 roku, w setną rocznicę powstania kart, środowisko tarotowe zaczęło systematycznie uznawać Pamelę. Ukazały się książki o jej pracy, muzea zorganizowały wystawy, a wydawcy zaczęli oficjalnie używać nazwy „Smith-Waite” zamiast samej „Rider-Waite”. Ze stuletnim opóźnieniem.

Gdy dziś klikasz w kartę tarota w jakiejkolwiek aplikacji na świecie — w tym w naszej — patrzysz najprawdopodobniej na obraz namalowany przez młodą jamajsko-angielską kobietę, która za swoją pracę nie dostała więcej niż pięćdziesiąt funtów i o której istnieniu nie wiedział prawie nikt, dopóki dawno nie zmarła.

Na moj-horoskop.pl używamy oryginalnych skanów kart z 1909 roku — dokładnie tak, jak namalowała je Pamela Colman Smith.

Wybór RWS ma dwa główne powody:

• Standard, którego używają profesjonaliści. Jeśli zainteresuje cię głębsze studiowanie tarota, o tych kartach znajdziesz najwięcej literatury — po polsku i po angielsku. Żadna inna talia nie ma tak bogatego aparatu interpretacyjnego.
• Legalne i transparentne. Domena publiczna oznacza, że nie kradniemy pracy żyjącym współcześnie artystom — pracujemy z dziedzictwem artystycznym, które po ponad stu latach jest swobodnie dostępne dla całej ludzkości. Szacunek dla Pameli wyrażamy tym, że piszemy o niej artykuły takie jak ten.

Jeśli chcesz przekonać się o sile tarota na własnej skórze, wypróbuj bezpłatne dzienne ciągnięcie albo trzykartowy rozkład dla początkujących. Wystarczy zadać pytanie, wybrać karty, a AI w kilka sekund przygotuje ci osobistą interpretację — opartą na ponad stuletniej tradycji, którą 116 lat temu jedna młoda kobieta przełożyła na 78 nieśmiertelnych obrazów.