Jak obliczamy Twój horoskop

Większość horoskopów, które znajdziesz w sieci, to teksty redakcyjne pisane z wyprzedzeniem i wyświetlane na zmianę z bazy danych. „Skorpiony będą mieć udany tydzień” to szablon, nie obliczenie. My robimy to inaczej.

Źródłem wszystkich naszych pozycji planet jest Swiss Ephemeris, biblioteka efemeryd o otwartym kodzie, stworzona przez szwajcarską firmę Astrodienst i oparta na NASA JPL Development Ephemerides (DE431/441). Tej samej biblioteki używają profesjonalne narzędzia astrologiczne, takie jak Solar Fire, Astrodienst (astro.com), Kepler, Janus, Sirius i inne. Dokładność jest lepsza niż jedna sekunda łuku, czyli rzędu 0,00028 stopnia.

Do obliczeń produkcyjnych używamy komercyjnego interfejsu API astrology-api.io (endpoint V1), który pod maską wywołuje tę samą Swiss Ephemeris. Lokalnym punktem odniesienia jest pyswisseph (port w Pythonie). Między nimi przeprowadziliśmy weryfikację krzyżową na 12 przypadkach testowych z lat 1900-2050. Wszystkie 10 planet, ascendent i Medium Coeli zgadzają się 12/12, włącznie z trudnymi historycznymi okresami czasu letniego w Europie Środkowej.

Koło horoskopu dzieli się na 12 domów, czyli sektorów reprezentujących różne obszary życia (ja, pieniądze, komunikacja, dom, twórczość, zdrowie, związki, transformacja, sens, kariera, przyjaciele, podświadomość). Domy można obliczyć na kilka sposobów: Placidus, Koch, Equal House, Whole Sign, Regiomontanus, Campanus i inne.

My używamy systemu Placidus, od XVII wieku najbardziej rozpowszechnionego w astrologii zachodniej. Domy oblicza się z dokładnej daty, godziny i minuty oraz miejsca urodzenia (jego współrzędnych geograficznych). Efekt: każdy użytkownik otrzymuje własny kosmogram, a nie uniwersalne koło „dla Lwów”.

Ważna konsekwencja dla Ciebie: od dokładnego czasu urodzenia zależą ascendent (brama wejściowa mapy, czyli Twoja „maska pokazywana światu”) i granice wszystkich domów. Jeśli znasz godzinę tylko orientacyjnie (np. „gdzieś między siódmą a ósmą rano”), ascendent może przesunąć się o cały znak.

Większość horoskopów w internecie stosuje prostą regułę: „Słońce wchodzi w Barana 21 marca, w Byka 20 kwietnia…” Taka reguła myli się nawet o ±18 godzin, a moment wejścia zmienia się z roku na rok. Przykład z 1998 roku: Słońce weszło w Pannę 23 sierpnia o 09:59 czasu polskiego, a nie o 00:00. Osoba urodzona 23 sierpnia 1998 o 06:23 w Warszawie jest więc nadal Lwem, a nie Panną. Tymczasem naiwny kalendarz zaliczyłby ją do Panien.

Ten problem rozwiązujemy tabelą ingresów wygenerowaną ze Swiss Ephemeris dla lat 1900-2050. Tabela ma 80 KB i zawiera dokładny czas (co do minuty) wejścia Słońca w każdy z 12 znaków dla każdego roku. Gdy podasz datę urodzenia, sprawdzamy ją w tabeli i ustalamy właściwy znak Słońca z dokładnością do minuty.

Ta korekta dotyczy około 1% użytkowników urodzonych w dniach granicznych (zwykle między 20. a 23. dniem miesiąca). Przy zwykłych datach wynik pokrywa się z naiwnym kalendarzem.

Dla osób urodzonych od lat 50. do 70. XX wieku ta kwestia jest częstym źródłem błędów w zagranicznych horoskopach. Powód: Polska kilkakrotnie wprowadzała i odwoływała czas letni. Nie obowiązywał on m.in. w latach 1950-1956 i 1965-1976, a na stałe wrócił dopiero w roku 1977 (dziś od ostatniej niedzieli marca do ostatniej niedzieli października).

Zagraniczne narzędzia czasem automatycznie stosują czas letni także do dat, w których w Polsce nie obowiązywał. Efektem jest przesunięcie ascendentu o godzinę, które może zmienić znak. Historię zmian czasu w Polsce obsługujemy automatycznie przez systemową bibliotekę tzdata (baza stref czasowych IANA). Dla osoby urodzonej 15 lipca 1970 o 14:00 w Krakowie wyznaczamy ascendent poprawnie, bez fałszywego przesunięcia o godzinę.

Nasze treści dzielą się na dwie wyraźnie oddzielone warstwy, żeby zawsze było jasne, na co patrzysz:

Pierwsza warstwa odpowiada na pytanie „co dziś dla znaku X”. Druga warstwa odpowiada na pytanie „co dziś dla Ciebie”. Dla nas obie mają rację bytu: znak słoneczny to dobry punkt wyjścia, indywidualny kosmogram to głębia.

Data, czas i miejsce urodzenia należą do danych, które towarzyszą Ci przez całe życie. Zasługują na takie samo traktowanie jak dokumentacja medyczna. Dlatego:

• Szyfrowanie w spoczynku (AES-256-GCM): wszystkie wrażliwe dane w bazie są zaszyfrowane i bez klucza głównego nie da się ich odczytać.
• Europejska infrastruktura: baza danych działa w Supabase Frankfurt (Niemcy) i tam przechowujemy Twoje dane. Gdy powstaje dla Ciebie interpretacja, przekazujemy tylko niezbędne dane podmiotom przetwarzającym wymienionym w Polityce prywatności. Część z nich ma siedzibę w USA, nie przechowuje danych na stałe, a przekazanie chronią standardowe klauzule umowne.
• Zgodność z RODO: masz prawo do wglądu, sprostowania i usunięcia wszystkich swoich danych. Konto usuwasz jednym przyciskiem w ustawieniach.
• Żadnej sprzedaży danych: nie udostępniamy Twoich danych sieciom reklamowym ani podmiotom trzecim. Finansujemy się wyłącznie z subskrypcji.

Mapa karmiczna to interpretacja Twojego kosmogramu z perspektywy astrologii karmicznej. Składa się z siedmiu deterministycznie obliczonych warstw: oś węzłów księżycowych (znak i dom węzła południowego i północnego), władca węzła południowego według współczesnych władców znaków, pieczęcie na osi (koniunkcja planety z węzłem albo kwadratura do osi, z orbem najwyżej 3°), Pluton oraz przeciwległy dom i znak (kierunek rozwoju), Saturn wraz ze wstecznymi planetami osobistymi, dalej Chiron i dwunasty dom, a na końcu warstwa czasu: zaćmienie prenatalne, powrót węzła i węzeł tranzytujący dziś (orb najwyżej 2°).

Czerpiemy z konkretnej tradycji: astrologia ewolucyjna szkoły Jeffreya Wolfa Greena, prace Stevena Forresta i jego książka Yesterday's Sky oraz klasyczna tradycja karmiczna. Interpretacja opiera się na tradycji symbolicznej, a nie na mierzalnych faktach, i piszemy to użytkownikom wprost w samej mapie.

Używamy węzła średniego: jest stabilny i tradycja ewolucyjna go preferuje. Węzeł rzeczywisty oscyluje i może się różnić nawet o około 1,75°, więc graniczna pieczęć może z węzłem rzeczywistym wypaść inaczej. Przyznajemy to otwarcie. Węzły księżycowe nie są przy tym ciałami niebieskimi, lecz obliczonymi punktami: to punkty przecięcia orbity Księżyca z ekliptyką.

Zasady dotyczące orbów są ścisłe: pieczęcie na osi najwyżej 3°, węzeł tranzytujący najwyżej 2°, i nigdy nie naciągamy orbów, żeby interpretacja wyszła „ciekawsza”. Nie liczymy też kontaktów pokoleniowych, czyli układów wspólnych dla całego rocznika (np. Pluton w koniunkcji z Plutonem u wszystkich rówieśników).

Dla warstwy czasu używamy własnej tabeli zaćmień Słońca od roku 1920 do 2030, wygenerowanej z efemeryd (nowie z szerokością ekliptyczną Księżyca poniżej 1,55°). Bierzemy ostatnie zaćmienie przed Twoim urodzeniem, jego stopień i dom w Twoim kosmogramie. Powrót węzła obliczamy deterministycznym wzorem węzła średniego, z cyklem 18,6 roku i datą co do dnia.

Jeśli nie znasz dokładnego czasu urodzenia, mapa karmiczna opiera się wyłącznie na znakach: bez domów, ascendentu, MC i Księżyca, bo ten w ciągu jednego dnia przesuwa się o około 13°. Wolimy mniej, ale zgodnie z prawdą.

Tekst interpretacji opiera się wyłącznie na obliczonych warstwach i przechodzi automatyczną kontrolę: nie może wspominać o domu, którego w Twojej mapie nie ma.

Mapa karmiczna jest częścią planów Kosmos i Orakulum. Co dokładnie mapa opowiada o poprzednim wcieleniu, przeczytasz na stronie Poprzednie wcielenie.